ANI - ÇAKIR YILMAZ

Savaş Arslan Gv'77

Yıl 1981'in sonlarıydı. Fikri Erdos'un Panama bandıralı SPES 1 gemisinde ikinci kaptan olarak görev yapıyordum. Süvarimiz Şarapçı Sabri, baş mühendisimiz ise Çakır Yılmaz'dı. İtalya'daydık. Şarapçı Sabri abimizi şirket, başka bir gemiye gönderdi. Ben de yakın yol ehliyetimle Panama ehliyeti alarak süvari oldum.

Yılmaz abi benim genç, kendisinin ise benden yaşlı olması sebebiyle süvari görevini üstlenme çabası içindeydi. Ben de ona karşı bazen mesafeli, bazen de samimi davranarak onu kırmadan ilişkimizi idare etmeye çalışıyordum.

Ege'de, İstanbul'a doğru seyrediyorduk. Bir akşam kamarama geldi, biraz çakırkeyifti. Sohbet esnasında bana,

"Bazen çarkçıbaşı, bazen siz diyorsun. İşine gelince de abi diyorsun," diye sitem etti.

Üzüldüm ve "Abiciğim," diyerek ona sarıldım. Yılmaz abi oraya yığılıp kaldı. Sonra anladık ki kaburga kemiklerinde kırıklar oluşmuş.

Yılmaz abinin boyu oldukça uzundu, ben ise kısaydım. Ona sarılınca nasıl olduysa kaburgaları kırılmış. Belki de farkında olmadan fazla sıkmış olabilirim. Hemen onu yatağına yatırdık, sonrasında İstanbul'a kadar yataktan hiç kalkamadı.

Şirketle konuşuyorduk ama Yılmaz abinin durumunu izah edemiyordum. Kara kara düşünmeye başladım. Şirkete ne diyecektim?

Çarkçıbaşının kemiklerini kazayla kırdım diyemiyordum tabi.

Neyse, İstanbul'a geldik ve Kumkapı'ya demirledik. Şirketten geldiler ve Yılmaz abiyi Karaköy Yolcu İskelesi salonuna çıkardık. Bavulların konduğu taş masalardan birine yatırdık. Şirketten biri Yılmaz abiyi evine götürdü.

Ertesi gün şirkete gittim.

Yılmaz Tiryakigil (GV 1960) genel müdürdü. Bana sordu: "Ne oldu Savaş?"

Bende, "Yılmaz abiye onu sevdiğimi göstermek için sarıldım ama kemikleri çok zayıfmış, kırılıverdi," dedim.

Kısa bir süre sonra Yılmaz abi sefere çıkacak kadar iyileşti ve birlikte süvari-çarkçıbaşı olarak beş ay kadar daha çalıştık.

Duyduğuma göre Çakır Yılmaz abimiz vefat etmiş. Allah rahmet eylesin.

Ümit ederim Yılmaz Tiryakigil abimiz halen sağdır.

Savaş Arslan Gv'77