ANILARDA GEMİLER, Ufkun Ötesinde Kayboldular

Oktay Ağabeye göre gemiler canlıdır, doğar, yaşar ve ölürler, kitabında birçok yerde bunu vurgulamıştır.

Bunu en güzel anlatanlardan biri de Rahmetli Prof. Dr. Mümtaz Soysal hocamızdır. Kendisi kitabın ikinci baskısında şöyle yazmış:

“Denizlerin yazarı Oktay Sönmez ile ortak bir yanımız var, İkimiz de gemilerin –canlı- olduğuna, yaşadıklarına inanırız.

Siz inanmaz mısınız?

Peki, iyi süslenmiş bir gemi görünce niçin “gelin gibi” diyorsunuz?

Hatları güzel, boyası yerinde, temiz bir yelkenliye neden “kız gibi” dediğiniz oluyor? Denizci İngiliz halkının dilinde gemilerden niçin hep –she- diye dişi bir zamirle söz edilir?

Nasıl olup da yüzyılların inancına göre kadınlarla gemilerin birbirlerini kıskandıkları söylenir?

Ama Oktay gemileri benimserken sadece canlı oluşlarına inanmakla kalmamış, dünya denizlerinde dolaştırdığı gemilerle yaşanan şefkatli bir aşka dönüştürmüştür. Onlarla ilgili yazılarında bunu hemen anlarsınız; kullandığı fiillerden ve insanca okşayışları ya da hüzünleri yansıtan sıfatlardan.

Tıpkı bir sevdada olduğu gibi. Oktay’ın yazdıklarını okudukça anılarındaki gemiler benim belleğimde de yer etmeye başlamış gibidirler. Aslında ilginç olayları yaşamış ya da yaşatmış gemileri gelecek kuşaklar için saklı tutmak yerine hemen çürümeyen bırakan ya da hurdacıya satan anısız bir toplumda şu kitap gibi bir yapıt belki de en çok bu açıdan değerlidir; çünkü kitap gemilere de bir ölçüde unutulmazlık ya da ölmezlik kazandırmış oluyor. O gemilerin yine de şanslı sayılmaları gerekir: Oktay Sönmez gibi bir sevenleri olmuş ve onun kalemi ile anımsanır ya da anımsatır olma aşamasına yükselmişlerdir.“

YDO Okul gemilerinden bahisle ;

1935-1951 arası okulda 14 yıl gemi yok,

1963 ile 1981 arasında Donanmanın Ayancık Mayın gemisine tekrar Hamit Naci adı veriliyor ve bu gemide 1981’de hurdaya ayrılıyor.

Daha sonra da M/F Akdeniz 1996-2015 arasında okulda demirli olarak kalıyor ve hurdaya gidiyor.