Yaşlı Bir Kaptan anısıdır....

YOLUN SONUNA DOĞRU 16 

Belki eylül günlerinde bir akşamüstüdür, 

Sessiz bir hasta odasında öyle yalnız, 

Yüreğinde arsız bir hıçkırık, 

Pencerelerde martı çığlıkları, 

Inadına parlak bir gökyüzü dışarda, 

Hayat ve bulutlar koşup duruyor 

Yatağında çaresiz kalmışsın biraz, 

Kalbinde yalnız saatlerin yarası.. 

Arada bir derin rüyalara düşüyor gözlerin.. 

Şimdi yitik kaç denizin suyu gibidir 

Alnında birikiyor, sicim gibi terler, 

Sonra kalkıp eski bir düşün izinde 

Bulutları silkiyorsun gözlerinden, 

Yanağında son damla da kuruyor. 

Çay rengi anılar arasından, 

Son akşamın ıslak yıldızları gibi 

Kalan anılar da sönüyor. 

Zambak beyazıdır bulutlar, bakar hatırlarsın, 

Kanar durur kalbin böyle, 

Şimdi uzak bir denizin durgun aynasında, 

Hiç gitmeyen hüznü ile yılların , 

Arkadaşların, kızın, karın, 

Günahların, ah hele sevdalar, 

Eski bir denizci şarkısı dudaklarında, 

Bavulunda daralmış parmakların ve içinde yüreğin, 

Hatırlanmaz hangi gemidir bu, iskelesinden çıkarken, 

Hala gördüğün mavi suların ışıltısı, 

Güney rüzgarları, ilk vardiyan, ilk liman, 

Sonra yıldızlar, of hele yıldızlar 

Bak güney haçı hala bir şeyler anlatır, 

Arjantin sokaklarında gökyüzü böyle mi ışıldar, 

Güz Musonları Hindistan'da hala parlar, 

Mesut bahtiyar Şili' de kiraz zamanları, 

Derken bir Kanada meşesinde solarsın yapraklarla. 

Ama kalmadı sevdalar, artık yok dostların, 

Sadece yüreğinde ıssız bir uyku, 

Kaybolan zamanların içinde, 

Anılardan sevgi dolu seslerle gelir, 

Güzel yüzler, özlediğin eski dostlar 

Ki artık seni hep anılarda bekler. 

Evet Hasta yatağında biraz böyle 

Yatıyorsun bilmediğin bir zaman için, 

Hatıralarla yorgun düşer yüreğin, 

Uzak gecelerde ansızın bir yıldız kayar 

Üşürsün birden, nedensiz yüreğin titrer, 

Gidiyorsun, belki gittin.. işte böyledir hayat, 

Anlar gelir, günler gider, 

Solan çiçekler gibidir, 

Uzak yıllar masallara düşer. 

Ali Kontaytekin (İşlt.’83)