OKUL’UMUZ (*)

Koskoca bir dağın karşısında,

Göğsüne yaslanmış bulutlar gibiyiz

Öylesine yaslandık biz ona, öylesine sardı bizi.

Önce huzurlu limanımız oldu, ana oldu baba oldu

Doyurdu, giydirdi, barındırdı yuva oldu

Sonunda her birimizi önce insan sonra bir denizci olarak

Attı deli mavinin koynuna

Kaçtık onca badireden kimi sekiz kimi on kuvvetinde.

Kırılmadık ama hasar almıştık çokça

Onardı, havuzladı, sardı, sarmaladı

Dayakladı, döşekledi düşmeyelim diye.

Bir açmaz attı ayrılmayalım yamacından diye,

Bir spring ileri geri gitmeyelim diye

Bildik hep oydu arkamızda yaslandığımız

Hiç yok demedi, olmaz demedi, verdi verdikçe

Var oldu olanca varlığınla, yok demedi

Biz babaysak, ondan öğrendik babalığı bile

Anneysek analığı

Sefer mi, o uzun,

Ama biliyoruz ki o var oldukça,

Selamet bizi bekler, gelecek kuşaklar onu

Haydi! Dar vakit, düşelim yola

Daha gidilecek yolumuz var,

Yolunu kaybetmiş bekleyenler var,

Daha deniz feneri olacaklarımız var,

Onunla birlikte, sonsuza kadar,

Aşk var, selamet var ...

Haydi heyamola !

14.02.2023

KPT. TAMER ÇİÇEKDİKEN (GV 88)

(*) Bu şiir mezun ve mensubu olmaktan her zaman gurur duyduğum, okulum, Yüksek Denizcilik Okulu/ İTÜ.Denizcilik Fakültesi’ne atfedilmiştir.