Birkaç gün sonra beni Pendik Tersanesi’nde inşaatı devam etmekte olan, takriben üç ay sonra teslim edilecek K sınıfı sekiz gemiden biri olan kilis gemisine atadılar.

Bizler M/V Erdemir, Bilbao/İspanya’dan sıfır teslim alan kaptan, baş müh., zabitan takımıydık.

İbrahim Ethem Benice (1921 Gv.) İstanbul'un Kasımpaşa semtinde dünyaya geldi. Babası etrafta "Kanun Babası" olarak anılan deniz güverte subayı İzzet Bey, Mısır'dan Erzincan Kemah'a oradan da İstanbul'a yerleşen Benicezâdelerdendir.

Kitaplarının konuları felsefe, mitoloji ve Foça. Son kitabı “SONA DOĞRU”. Amerika’da ataşeliği sırasında bir toplantıda “Elizabeth Taylor” ile karşılaşıyor.

Mozart yaşasaydı yeni opereti “ Saraydan karı koca kaçırma” olurdu. Enteresan, seneler evvel sahneye uyarlanmış bir oyun. Canlısını çoğul olarak yaşadık.

Yaşadığımız zaman diliminde Yazımı “ Mikis Teoderakis’in sözleriyle bitireyim. “ Bugünlerden geriye, bir yarına gidenler kaldı. Bir de yarın için direnenler”. Bizler yarınlar için direndik ve KOVULDUK.

Karar vermek çok zor. Kişiye göre değişir. Ama “ Yaşlı Adam ve Deniz” romanında balıkcı Santiago’nun üzüntüsünü Ernest Hemingway çok değişik açıklıyor. Yaşlı balıkçının yardımcısının olmaması ve denizde tedbirsiz gezmesinin bedelinin ağır olması.

Denizci kadar, onları bekleyenler de kahramandır. Denizci ailesi olmak — uzak kalmak değil, birbirine mesafeler ötesinden bile sarılabilmektir. Bir de, kendi Bağlama Limanına dönüş yolu…

Umarım ve dilerim ki mum yakanlar çoğalsın ve o mum sönmesin. Foça’da güz rüzgarları eserken selametler diliyorum.

İşte Gürcistan’da pişti, Karadeniz rüzgarlarıyla bize düştü. Bu denizde ehliyet pazarlığı rüzgarları bize daha ne sahtekarlıklar taşıyacak ?

Kim bu sessiz nesil? Memur bir ailenin mutfağından gelen yemek kokusuna karışan o tanıdık sesleri hatırlıyorum… Anneannemin tok, kararlı sesi: — Oku evladım… Okumazsan iş bulamaz, para kazanamaz, sefil olursun! O söz, sadece bir nasihat değildi. Bizim için bir kader haritasıydı. O haritada tek yön vardı: Okumak.

Yunusun Hikayesi,...“……..Tanrı Yunus'tan, Ninova'ya gidip orada oturanlara kötü yoldan dönmedikleri takdirde cezalandırılacaklarını söylemesini buyurur. Yunus görevinden kaçar, çünkü Ninova halkının tövbe etmesinden ve Tann'nın onları bağışlamasından korkar.

Çoluktan çocuktan, evinden barkından uzaklarda yaşayarak evinin geçimini kazanmaya çalışan denizcilerin böyle özlemlerini gidermek, onlara ev sahipliği yapmak amacıyla Hristiyan din adamları dinsel hizmet olarak bir kuruluş düşünmüşler ve adına da “DENİZCİNİN EVİ (SEAMEN'S HOUSE)” demişler.

Son günlerde, moda olan bir soruyla çok sık karşılaştığınızdan eminim:  “Geleneksel mi? yoksa yenilikçilik mi?” Bu bir tuzak soru. Bu soruyu, okulumuzu örnek alarak aydınlatmak istiyorum.

Blog sayfamızda yer verdiğimiz Duayenlerle Röportajlarımızda bugün, İlhan Özerdim abimizin denizin tuzuyla yoğrulmuş, fırtınalarla pişmiş anılarına kendi sözleriyle kulak veriyoruz.

Bu sene dayanamadım hadi şu Galata Port’u görelim dedim. Hanım gelemedi misafirleri vardı. Bir gayret evden çıktım, Kadıköy’e kendimi attım. Şehir hatları vapurları diyorlar, yanlış. Şehir hatları gemileri. Vapuru Yunanlılar kullanır ( Vapuri, Limani gibi ) gibi. Kadıköy iskelesi bir alem.

Kimliğimde doğum günüm 12 Ağustos 1929 yazılı; yanlış. Aslında '12 ağustos' doğru da, hesaplamalarıma dayanarak yıl '1929' değil '1930'...

Çalışmayacağım!!! İyi de efendiler; sen, ben, o çalışmaz ise çalışanı nerede bulacağız!!! O zaman atlantik ortasında çalışanı bulmanın yolun

1Temmuz 1953, YDO’da 4 yıllık eğitimi tamamlayan bizler diplomalarımızı almanın heyecanını yaşıyoruz. Bir bayram havası içindeyiz; zaten o g

08.MART DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR VE KADINLAR GÜNÜMÜZ; KUTLU, MUTLU VE HUZURLU OLSUN, FARKINDALIK YARATARAK ARTIK!.